အခ်စ္…..။
အခ်စ္ဆိုေရာ အရာနွင့္ မၾကာခဏ ခလုပ္တိုက္ခဲ့ဖူးပါ၏..။

၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဂၽြန္လ ၁၀ ရက္ေန ့ညေန ၆ နာရီ ၁၈ မိနစ္ခန္ ့။

ဆူးေတြအျပည့္ခင္းထားေသာလမ္းဟုထင္မိပါသည္..မွဳန္ျပျပ
အလင္းတစ္ခုက ထိုလမ္းမေပၚမွာ ခပ္ေရးေရး ထင္ရွားေစလို ့
ဒါဏ္ရာမ်ားႏွင့္လူသားတစ္ေယာက္ ယိုင္နဲ ့နဲ ့အေတြးေတြခ်ီ
ေပြ ့ရင္းနဲ ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ အားအင္ေတြ ကုန္ဆံုးေနသလို လို
အဆိပ္ျပင္းတဲ့ဆူး ခၽြန္ထက္လွတဲ့ ခလုပ္ေတြရဲ့ဒဏ္ မာယာ
ေတြနဲ ့ျပည့္ေနတဲ့ စကားလံုးေတြရ့ဲေအာက္မွာ အလူးအလဲနဲ ့
အတၱေတြနဲ ့ျပည့္ေနတဲ့သူတို ့ရဲ့ေပ်ာ္ရႊင္မွဳမီးအိမ္အတြက္ နွလံုး
သားနဲ ့မီးညိွေပးခ့ဲတယ္ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ခံစားခ်က္ေတြရဲ့
မနက္ျဖန္ဆိုတာ သူတို ့အေတြးထဲမွာ ရွိမေနခဲ့တာအေသခ်ာပဲ။

မွားယြင္းမွဳေတြနဲ ့အသားက်ခဲ့တဲ့ကၽြန္ေတာ္ႏွလံုးသားကေတာ့
မလွမပနဲ ့ေပါ့ သတ္ပံုအလြဲ၊သဒၵါအကြဲနဲ ့အခ်စ္ကို ထုဆစ္ခဲ့
မိတယ္ သာမန္ရည္မွန္းခ်က္ေတြနဲ ့ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့ဘယ္ဘက္ရင္
အံုကေတာ့ အသက္ငင္ေနတံုးေပါ့ ….

ႏွင္းမည္းမည္းေတြက်တဲ့ည က မေကာင္းဆိုးရြားထက္ေတာ့
သာမွာေပါ့ ကၽြန္ေတာ္ရဲ့ ပထမေျခလွမ္း ….

ငါ့ရ့ဲေျခလွမ္းမွာအေရာင္ေတြေတာက္လို ့ပါလား…………..

အယူဆေတြ အထပ္ထပ္ခ်ိဳးဖ်က္ ရိုးသားျခင္းေတြ အတိအ
လင္း၀တ္ဆင္လို ့ကၽြန္ေတာ္ေျခလွမ္း မညိဳးႏြမ္းပါဘူး..ေဖာက္
ေဖာက္ၾကည့္စရာ ေနာင္တေတြမ်ားလြန္းေတာ့လဲ ယံုၾကည္
ခ်က္ေတြကေတာ့ ဖရိုဖရဲနဲ ့ေပါ့ ဦးေႏွာက္နဲ ့ႏွလံုးသားကလဲ
ထပ္တူမက်ႏိုင္ေတာ့ ေတြေ၀ျခင္းေတြနဲ ့ရူးသြပ္မွဳေတြ ဆိုတဲ့
အစြန္ႏွစ္ဘက္မွာ လွ်စ္လွဴရွဳရင္း ေရွ့ဆက္ခဲ့တယ္ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ
ျဖတ္သန္းစီးေမ်ာခဲ့တဲ့ အျဖဴေရာင္ေန ့ရက္ေတြကိုလြမ္းဆြတ္
ရင္း ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ အပစ္မကင္းမွေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ရဲ့
ရနံ ့ဟာသင္းရဲ့လား အနံ ့ကင္းတဲ့စကားလံုးေတြခင္းက်င္းျပ
သဖို ့ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့ ရိုးသားမွဳဟာလံုေလာက္ရဲ့လား ရာသီအကူး
ေျပာင္းမွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြေသဆံုးတိုင္း ကၽြန္ေတာ္အျပံဳး
ေတြခဏခဏေပ်ာက္ဆံုးတာ ဘယ္သူ ့ကိုမွ ေျပာမျပျဖစ္ဘူး။
သူတို ့ရဲ့စုတ္ခ်က္ေတြ သိပ္ပ်င္းလြန္းေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့ပန္းခ်ိီ
ကားနာက်င္ေနပါၿပီ ငါ့မ်က္လံုးေတြေ၀၀ါးလို ့ငါ့နွလံုးသားေတြ
လဲေျခာက္ျခားကုန္ပါၿပီ ဥပေဒမဲ့အလြမ္းေတြေယာင္ကိုင္းလို ့
အလြမ္းကဗ်ာေတြလဲ တစ္ပုဒ္ၿပီးတစ္ပုဒ္ စပ္လို ့နွလံုးသားက
အနီးမွဳန္ေနေတာ့ ကာရံေတြလဲ လြဲကုန္ပါၿပီ။ ဆရာေဇာ္ဂ်ီက
အလြမ္းကဗ်ာေတြ မေရးခဲ့ပါဘူး။ သူ ့ကိုလဲငါသိဖို ့မလိုပါဘူး။
ငါ့ေနာက္ေက်ာက ဒါဏ္ရာ ဗလပြကေတာ့ အတၱဆူးေတြ
ေၾကာင့္ျဖစ္မွာပါ ငါ့ရဲ့ရင္ဘတ္ထဲက ရွဳပ္ပြေနတဲ့ စကားလံုးေတြ
ကိုအဓိပၸါယ္ေဖာ္ႏိုင္ဖို ့ေထာက္စဖို ့အဘိဓၶါန္စာအုပ္ႀကီးကလဲ
ကူညီႏိုင္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ ခရီးပန္းလာတ့ဲ ရင္ဘတ္ေအာင့္
ေ၀ဒနာကေတာ့ လက္၀ဲဘက္ ရင္အံုမွာ မင္းမူဆဲပဲ………

ကဲ ငါေရွ႕ဆက္ရအံုးမွာပါလား

ေအာ္.. တစ္ေယာက္ထဲရန္ျဖစ္ရတာနဲ ့ေန၀င္သြားတာေတာင္
မသိလိုက္ဘူး..ၾကယ္ေတြလင္း လက္ေနတဲ့ေကာင္းကင္ႀကီး
ကိုအားနာလိုက္တာ…….

ေဟာ….

ဟိုေရွ႕မွာ မီးအိမ္ေလး မထိန္တထိန္နဲ ့အိမ္ေလးတစ္လံုး ငါသြား
ရင္ေကာင္းမလား ေျပေလွ်ာ့ေနတဲ့ခံနိဳင္ရည္ေတြကို သံပတ္
ေပးရင္း ကၽြန္ေတာ္ေျခလွမ္းေတြစလိုက္တယ္……………..

ဖြင့္ထားတဲ့အိမ္ တံခါးရဲ့ အေပါက္၀မွာ ေႏြးေထြးစြာႀကိဳဆိုပါတယ္
ဆိုတဲ့စာတန္း ခ်ိတ္ဆြဲမထားေပမဲ့ ေႏြးေထြးမွဳ အေငြ ့အသက္ကို
စတင္ခံစား လိုက္ရတယ္ ၀င္ခြင့္ျပဳပါ မေတာင္းဆိုခဲေပမဲ့ ရိုးသား
တဲ့အျပံဳးတပြင့္က ေအးခ်မ္းေစခဲ့တယ္ စိတ္ဓါတ္ေတြအဆိပ္တက္
ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ခံစားခ်က္ေတြ နဴးညံ့ေစခဲ့တယ္။

ေရႊ၀ါေရာင္ ကႀကိဳးကြက္ေတြနဲ ့လင္းလက္ေနတဲ့ မနက္ခင္း
နိဳးထခ်ိန္တိုင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္အတြက္လက္ေဆာင္ေပးခဲ့တယ္။
ေန၀င္သြားတဲ့ ညေနခင္းတိုင္းဟာလဲ သာယာေစခဲ့တယ္ ။
ေန ့စြဲတိုင္းဟာ အျမဲလိုလိုေျပာင္းလဲေနေပမဲ့ တိုက္ခတ္ေနတဲ့
ေလေျပေတြထဲမွာ အနံ ့ကင္းစင္တဲ့ရသတစ္ခု ခံစားမိတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ေရာက္ေနတဲ့ သူ ရင္ဘတ္ေလးထဲက နွလံုးသားအိမ္
ေလးမွာ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္ပဲရွိတယ္ အခြန္မေကာက္ဘူး၊
မီးပြိဳင့္မေဆာက္ဘူး၊ ဗီဇာမလိုဘူး၊ သံေယာဇဥ္ အေႏြးေမတၱာ
ေတြနဲ ့ျပည့္ေနတဲ့ ဒီရင္ခြင္ ဒီေလာက္ခမ္းနားေနလိမ့္မယ္လို ့
မထင္ခဲ့မိဘူး။

ေက်းဇူးတင္ပါတယ္……..မ

အသဲကိုေရစိမ္လိုက္လို ့

ငါ့ႏွလံုးသားေလးမြန္းၾကပ္ၿပီး

ထြက္လာတဲ့စကားေလးတခြန္းက

မင္းအတြက္ပါ

“I love you”

But (ဒါေပမဲ့)

ငါ့ရဲ့ခ်စ္တတ္တဲ့

ႏွလံုးသားကို အခြင့္ေကာင္းယူခ်င္တဲ့

မင္းအတြက္ စကားတခြန္းေျပာဖို ့က်န္ေသးတယ္

“ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့စကားတခြန္းနဲ ့

ငါ့ကိုသတ္မသြားပါနဲ”့

“I’ll be die” (ငါေသလိမ့္မယ္)

And (ၿပီးေတာ့)

သံသယေတြနဲ ့ၾကည့္ေနတ့ဲ

မင္းရဲ့မ်က္လံုးတစ္စံုကို

ခဏပိတ္ေပးထားပါ…

“You know, How much I love you?”

စက္ရုပ္လိုေန…

*မ်က္စိပါ၍ ၊ ျမင္သာျမင္၏ ၊ ၾကည့္ေနမိလွ်က္

စက္ရုပ္လိုေန…

*နားတို ့ပါ၍ ၊ ၾကားသာၾကား၏ ၊ နားေထာင္မိလွ်က္

စက္ရုပ္လိုေန…

*နွလံုးသားပါ၍ ၊ ခ်စ္တတ္မုန္းတတ္ ခံစားတတ္ျပန္

သံပါတ္ထိန္းခ်ဳပ္ ၊ စက္ရုပ္ျဖစ္လွ်က္ ဘာလို ့စက္ရုပ္လိုမေနတာပါလိမ့္…ငါေဆာင့္ကန္လိုက္ရ….:P

ငိုေကၽြးခြင့္လဲမရွိဘူး

နဳတ္ဆက္ျခင္းကင္းတဲ့

ခြဲခြာမွဴကေတာ့

မုန္းဖို ့ေကာင္းတယ္

အရိပ္ကိုခိုၿပီးမွ

အပင္ကိုသတ္သြားခဲတာေတာင္

ေက်းဇူးတင္ခ်င္ေနတဲ့ေကာင္ပါ

တကယ္လို ့မ်ား မင္းရဲ့ေကာင္းကင္ၿပိဳလဲလို ့

နားစရာ ေနရာ မရွိေတာ့ရင္

ငါ့ဆီျပန္ၿပီးခုိ၀င္လွည့္ပါ

ငါႀကိဳေနတယ္

တံခါးမရွိေပမယ့္

ႏွလံုးသားအစံုကို ဖြင့္လို ့ေပါ့…………….။။။။။။

ေလးေကာက္ဖြင့္လိုက္တယ္ အဲဒီခ်ိန္မွာပဲ ေတာင္ဆိုတက္လာတယ္ chat box က “ညီေလးမွာ မုန္လာဥနီ ၀ယ္ၿပီးသားရွိလား” တဲ့ “ဟုတ္ကဲ့ အကို ရွိတယ္”  ေပါ့ “အင္း ညီေလး အကို လာယူအံုးမယ္” တဲ့ ဆိုေတာ့ သူက အႀကီးဆိုေတာ့ လာယူလို ့ဘယ္ေကာင္းမလဲ သြားေပးလိုက္တာပဲ

ေကာင္းပါတယ္ “ကၽြန္ေတာ္လာေပးမယ္ အကို ခဏေလး” ဆိုၿပီး သြားေပးလိုက္တယ္ အဲဒီမွာ စကားေလးဘာေလးေျပာလိုက္တာ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ေတာ့ၾကာတာေပါ့ ၿပီးေတာ့ စာဆက္ၾကည့္မယ္ဆိုၿပီး ျပန္ထိုင္လိုက္တယ္ အမွန္ေတာ့ ဆက္ၾကည့္တာမဟုတ္ပါဘူး တစ္လံုးမွကို မၾကည့္ရေသးတာပါ အဲဒါနဲ ့ျပန္ထိုင္ေတာ့ စာအုပ္ေလး ဒုတိယ အႀကိမ္ျပန္ဖြင့္လိုက္တယ္ “ဟိတ္ေကာင္   ဟိုေန ့က   မင္းၾကည့္တဲ့ကားေလး  ရွယ္လိုက္စမ္းပါ” တဲ့ ဟိုဘက္ခန္းက သူငယ္ခ်င္း

တစ္ ေယာက္က “အင္း ဘယ္ကားလဲ” ဟိုေန ့ကၾကည့္တဲ့ကားေတြက အမ်ားႀကီးကို ရုပ္ရွင္သာၾကည့္

တာ ရုပ္ရွင္နာမည္ေတြ  မမွတ္ထားတတ္တာဆိုေတာ့   ဘယ္ကားကိုေျပာမွန္းမသိဘူး အဲဒါနဲ ့မင္းဘာ

သာ လာရွာေတာ့ဆိုၿပီးေတာ့ ကြန္ျပဳဴတာေရ့ွကေန ထေပးလိုက္တယ္ သူေျပာတဲ့ကားေတြေရာ မဆိုင္တာေတြေရာ ရွာလိုက္တာ နာရီ၀က္နီးပါေလာက္ ေမႊသြားတယ္ သူထသြားေတာ့မွ စာ ျပန္လုပ္လိုက္ပါအံုးမယ္ဆိုၿပီး တတိယ အႀကိမ္စာအုပ္ေလး ျပန္လွန္လိုက္တယ္  အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ေျခေထာက္က အၿငိမ္မေနဘူး ေအာက္က မီးခလုတ္ကို သြားကန္လိုက္ေတာ့ ကြန္ျပဴတာ    ပိတ္သြား

ေရာ ကြန္ျပဴတာ မဖြင့္ထားရင္စာလုပ္လို ့က အဆင္ေျပဘူးေလ ဘာသာျပန္တာက ကြန္ျပဴတာက မသိတဲ့စာလံုးေလးေတြ ရွာေပးတာ ဆိုေတာ့ ကြန္ျပဴတာ ျပန္ဖြင့္လိုက္တယ္ သိပ္မေစာင့္ရပါဘူး ၁ မိနစ္ ေလာက္ပဲေစာင့္ရတာပါ ကြန္ျပဴတာ ျပန္ဖြင့္ၿပီးေတာ့ အင္တာနက္ခ်ိတ္ ဂ်ီေမးေတြ ဘာေတြျပန္၀င္ရတာေပါ့ ၿပီးေတာ့ စာအုပ္ေလးဆီမ်က္စိေလးေရာက္ရံုပဲရွိေသးတယ္ “ဟီးဟီး ဟားဟား” နဲ ့ဟိုဘက္စက္က ရီေနတယ္ “ဘာတံုးဟ ဟိတ္ေကာင္ဘာေတြရီေနတာတံုး” ဆိုေမးေတာ့ “လာၾကည့္လာၾကည့္” တဲ့ဆိုလို ့သြားၾကည့္လိုက္တယ္ အံမယ္ ဟုတ္တယ္ဗ် လူဦးေနွာက္ထည့္ေပးထားတဲ့ ေမ်ာက္၀ံက ဆပ္ကျပေနတာ   ၾကည့္ေကာင္းေကာင္းနဲ ့ဆက္ၾကည့္ေန

လိုက္တယ္ ၿပီးေတာ့ Shakira သီခ်င္းကို ကေလးေလး တစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာေျပာင္ၿပီး က တာလဲ ၾကည့္ၿပီးရီေနလိုက္ေသးတယ္  စာပြဲေပၚက  စာအုပ္ေလးကေတာ့   မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ ့ ေနရွာေရာ့ေပါ့

စာၾကည့္စာပြဲကိုျပန္လာျပီးေတာ့ ဒီတစ္ခါေတာ့ ဘာျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္သူဘာေျပာေျပာ စိတ္မ၀င္စားေတာ့ဘူး စာပဲလုပ္ေတာ့မယ္ ဂ်ီေမးပါ ေအာက္လိုက္တာေကာင္းပါတယ္ ဆို ေအာက္လိုက္တယ္ ၿပီးေတာ့ စာအုပ္ေလးအာရံုစိုက္လိုက္တဲ့ခဏေလးမွာပဲ ၀ီးေရာင္ ၀ီးေရာင္ ဆို ဖုန္းက ထေအာ္ပါေလေတာ့တယ္ “ဟလို အကိုေျပာ” ဆက္တဲ့သူက Ph.D တက္ေနတဲ့ အကိုႀကီးဆိုေတာ့ “ေအးညီေလး ကို ဒီမွာ ေဟာ့ေပါ့လုပ္ထားတယ္ လာခဲ့” ဆိုေတာ့ အႀကီးက တကူးတက ေခၚတာဆိုေတာ့ ျငင္းလို ့မေကာင္းဘူးေလ “ဟုတ္ အကို ကၽြန္ေတာ္ ေရခ်ိဳးၿပီးတက္လာခဲ့လိုက္မယ္ေလ  ေအးညီေလး ဒီေန ့ဦးထြဋ္တိုက္မယ္လို ့ေျပာတယ္ VAT 69  တိုက္မယ္တဲ့ ဆိုလုိ ့ေဟာ့ေပါ့လုပ္လိုက္တာညီေလး ျမန္ျမန္လာခဲ့  ဟုတ္ အကို” ဆိုၿပီး လွန္ထားတဲ့စာအုပ္ေလး ပိတ္လိုက္ပါတယ္ ၿပီးေတာ့ နဂိုကယူခဲ့တဲ့ စာအုပ္စင္ေလးေပၚမွာ စနစ္တက် ျပန္ထားလိုက္ပါတယ္ …..မင္းက ငါနဲ ့မွ မတည့္တာ ………………….

ခ်ဳိခ်ဥ္စပ္ခါးရသစံုပါတဲ့ ဘ၀စြပ္ၿပဳတ္တစ္ပန္းကန္ရဖို ့ တိုးေ၀ွ ့တန္းစီေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ရဲ့ဘ၀ဟာ ငယ္ငယ္က ထမင္းျဖဴျဖဴ ဟင္းပူပူကို အသင့္လက္ေဆးစားခဲ့တဲ့ဘ၀ေလာက္ ေခ်ာေမြ ့ေနပါမလား ။ ။

ထမင္းစားဖို ့အသက္ရွင္တာလား ၊ အသက္ရွင္ဖို ့ထမင္းစားတာလား ဆိုတဲ့ကာရန္မညီတဲ့ေတြးေတြေႀကာင့္ ေသာ့ေပ်ာက္လိုု ့စိတ္ထြက္ေပါက္ပိတ္ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ရဲ့ဘ၀ဟာ ဦးပုညရဲ့ ေရသည္ျပဇာတ္ကို ၇ အိမ္ႀကား ၈ အိမ္ႀကား မ်က္စိမွိတ္ျပီးေအာ္ဆိုခဲ့တဲ့ဘ၀ေလာက္ လြယ္ကူပါ့မလား ။ ။

ပန္ထြာဘုရင္မကိုယ္လံုးနဲ ့ ကလီယိုပက္ထရာအျပံဳးရိွတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ့လွပေသသပ္တဲ့ေကာက္ေႀကာင္းကို အဖြားအိုတစ္ေယာက္က ခံစားေပးႏုိင္ပါ့မလား ။ ။

ဂုဏ္ အရွိန္အ၀ါ ရာထူး လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြအတြက္ လူေတြဟာ ရုိးသားမႈကို ႏွလုံးသားထဲမွာ စနစ္တက် အျပီးတိုင္ေျမျမဳပ္သျဂိဳလ္လိုက္ႀကတယ္ ။ ။

အမွန္တရားကိုေငြနဲ ့ discount ေပးလိုက္ရတဲ့အခါ သစၥာတရားဟာ စတိုးဆိုင္တစ္ခုရဲ့ ဗီရုိထဲက ဖုန္တက္ေနတဲ့ အေရာင္းထိုင္းပစၥည္းတစ္ခုျဖစ္လာတယ္ ။ ။

တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ္ဘာလိုခ်င္တယ္ဆိုတာကို ေသခ်ာမသိဘဲ ကိုယ္ရရွိတဲ့အရာေတြကို လႊင့္ပစ္လိုက္ႀကတယ္။

ဒီလိုနဲ ့ ကိုယ္နဲ ့ထိုက္တန္တဲ့အခြင့္ေရးေတြဟာ ကိုယ္ေဘးက၀မ္းနည္းစြာျဖတ္ေက်ာ္သြားတာကို ေအးေဆးစြာ မ်က္ႏွာလႊဲလိုက္ႀကတယ္ ။ ။

ႀကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္တဲ့ ရည္မွန္းခ်က္ေတြေရွ့မွာ ဒူးေထာက္ခစားရင္း စိတ္ဓာတ္အင္အားေတြ ပ်က္စီးလာတယ္ ။ ။

ပန္းတိုင္မေရာက္ခင္ ေျခထိုးခံလိုက္ရတဲ့အခါ ဘာသာတရားနဲ ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို ေတာင့္တလာတယ္ ။ ။

ေျပးလမ္းေပၚမွာ ေမာႀကီးပန္းႀကီး ေျပးလႊားရွာေဖြရင္း ေနာက္ဆံုးေတာ့လဲက်သြားတာပါဘဲ ။ ။

ေလာကနီတိ ဆိုတာထားခဲ့တာတဲ့ လူလိမ္မာေတြ မိုက္ဖို ့အတြက္ေတာ့ ဘယ္အရပ္ ဘယ္ဌာ နက

ပညာရွိေတြကမွ မတိုက္တြန္းမဆံုးမခဲ့ပါဘူးတဲ့ ဒါေၾကာင့္လူမိုက္ေတြလိမ္မာဖို ့မလြယ္သလို လူလိမ္မာေတြမိုက္ဖို ့ၾက အရမ္းလြယ္လြန္းၾကသတဲ့ဗ်ာ….ကၽြန္ေတာ္ေရာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေလာက နီတိလိုသလား ?? အင္း စဥ္းစား…… ကၽြန္ေတာ္ လူမိုက္လား လူမိုက္စာရင္းေတာ့ မ၀င္ေလာက္ေသးပါဘူးေလ  ……………………………

အဲ ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္က ေက်ာင္းလမ္းကေဒါင့္မွာ မိတၱဴဆြဲ တဲ့ဆိုင္ေလးတစ္ဆိုင္ေတာ့မွတ္မိပါရဲ့ အဲဒီဆိုင္က မိတၱဴစက္ႀကီးေပါ့ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္နဲ့ဘယ္ကေနရွာ၀ယ္ထားသလဲမသိပါဘူး ဆိုင္ရွင္က သူဖတ္ခ်င္တာၾကဖတ္သဗ် စာလံုးေလးေတြကစ လိုခ်င္တဲ့ပံုစံေလးေတြ အတိအက် အဲ သူမဖတ္ခ်င္တာၾကေတာ့ မဖတ္ဘူးဗ်… ထုေထာင္းရိုက္ေနလဲ ဒီပံုစံပဲထြက္လာတယ္ ျပင္ရတာလဲ ခဏခဏ …..ခုေတာ့ၿမိဳ ့ကိုျပန္ေရာက္ေတာ့ ေတြ ့လိုက္ရပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္တို ့အခ်စ္ေတာ္ႀကီး ေခ်ာင္ထဲမွာေရာက္ေနေလရဲ့ အင္း ပိုက္ဆံနဲ ့ေပး၀ယ္ထားရတာ သံုးမရေတာ့လို  သာေခ်ာင္ထဲပို ့ထား

ထားလိုက္ရတာေပါ့ သံုးလို ့ရရင္ေခ်ာင္ထဲဘယ္ပုိ ့မလဲ ေနာ္……..

ကၽြန္ေတာ္ေရာ ………. ကၽြန္ေတာ္ကလား အဲဒီမိတၱဴစက္ႀကီးလိုပါပဲ ကိုယ္ကူးခ်င္တဲ့ဟာကူးတယ္ မကူးခ်င္တာၾက မကူးဘူးဗ်ာ ကူးခ်င္တာကူးတဲ့ထဲမွာ ကူးသင့္တာေတြပါသလို မကူးသင့္တာေတြလဲ မ်ားသား အဲဒီလိုနဲ ့နွစ္ေပါင္းေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာေနလာခဲ့တာ ကူးသင့္တာေတြ မကူးမိပဲ မကူးသင့္တာေတြ အေရးမပါတာေတြ ကူးေနမိတာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္မ်ားေနၿပီလဲ ……အင္း …….ေခ်ာင္ထဲေတာ့ေရာက္ေတာ့မွာပဲ …..

အရွင္…
အမိန္႔ေပးပါ
ညဥ္႔ငွက္ေတြ အစာရွာထြက္ေတာ့မယ္…
ကိုယ့္ကိုျမႈပ္ႏွံမယ့္ ဂူနားက
ညေမႊးပန္းေတြေတာင္
ေမႊးထုံေနေလရဲ႕။